Σάλος με τον Πατριάρχη Μόσχας: Συλλυπήθηκε το Ιράν και έπλεξε το εγκώμιο στον Χαμενεΐ
Από την ευλογία των πυρηνικών στα δάκρυα για τον Χαμενεΐ. Ο «ιερός πόλεμος» της Μόσχας αγκαλιάζει τον φονταμενταλισμό.
Ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος, ο άνθρωπος που χαρακτήρισε «ιερό πόλεμο» τη σφαγή στην Ουκρανία και ευλόγησε τα ρωσικά πυρηνικά όπλα, προκάλεσε εκ νέου αντιδράσεις στέλνοντας συλλυπητήριο μήνυμα για την εξόντωση του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Η κίνηση αυτή σφραγίζει τον ιδεολογικό άξονα μεταξύ του ρωσικού εθνικισμού και του ισλαμικού φονταμενταλισμού, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα το Πατριαρχείο Μόσχας.
Σε μια κίνηση που προκαλεί έντονο προβληματισμό στον χριστιανικό κόσμο, ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος έσπευσε να εξάρει την προσωπικότητα του σκληροπυρηνικού Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, χαρακτηρίζοντάς τον «πνευματικό και εθνικό ηγέτη». Η στάση αυτή έρχεται ως συνέχεια της αμφιλεγόμενης δράσης του Κυρίλλου, ο οποίος έχει μετατρέψει τον άμβωνα σε γραφείο τύπου του Κρεμλίνου δίνοντας πνευματική «άφεση αμαρτιών» στους Ρώσους στρατιώτες που εισβάλλουν στην Ουκρανία μέχρι την επίσημη ευλογία των οπλικών συστημάτων μαζικής καταστροφής.
Συλλυπητήρια για έναν δικτάτορα
Η επιλογή του Πατριάρχη Μόσχας να θρηνήσει έναν μουσουλμάνο φονταμενταλιστή, το όνομα του οποίου ταυτίστηκε με την καταπίεση, τις εκτελέσεις και την εξαγωγή τρομοκρατίας στη Μέση Ανατολή, αποδεικνύει ότι για τη Μόσχα η θρησκευτική ταυτότητα υποχωρεί μπροστά στις στρατηγικές ανάγκες του «άξονα των παριών». Ο Κύριλλος περιέγραψε τον Χαμενεΐ ως άνθρωπο με «βαθιές θρησκευτικές πεποιθήσεις», αγνοώντας επιδεικτικά τον αυταρχικό χαρακτήρα ενός καθεστώτος που επί δεκαετίες στραγγάλιζε κάθε έννοια ελευθερίας.
Η απομόνωση της Μόσχας και η εργαλειοποίηση της Ορθοδοξίας
Η αποστολή συλλυπητηρίων για έναν ηγέτη που το καθεστώς του δίωκε συστηματικά τους χριστιανούς, αποτελεί την κορύφωση της εκκλησιαστικής απομόνωσης της Μόσχας. Το Πατριαρχείο της Μόσχας από το 2018, όταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο έδωσε τον τόμο της Αυτοκεφαλίας στην Εκκλησία της Ουκρανίας, επιχειρεί να απαξιώσει το Φανάρι χαρακτηρίζοντάς το «σχισματικό». Η εχθρότητα αυτή επεκτείνεται πλέον ανοιχτά και προς τις Εκκλησίες της Ελλάδος και της Κύπρου, σπάζοντας τους παραδοσιακούς δεσμούς αιώνων και τορπιλίζοντας την ενότητα του ορθόδοξου κόσμου.
Την ίδια στιγμή, η αντικανονική εισπήδηση του Πατριαρχείο της Μόσχας στην Αφρική μέσω της λεγόμενης «Ρωσικής Πατριαρχικής Εξαρχίας» αναδεικνύει την εργαλειοποίηση της πίστης για σκοτεινούς γεωπολιτικούς σκοπούς.
Οι σοκαριστικές πληροφορίες για στρατολόγηση Αφρικανών με το πρόσχημα σπουδών ή εργασίας, οι οποίοι τελικά στέλνονται στο πολεμικό μέτωπο ή σε εργοστάσια για καταναγκαστική εργασία στη Ρωσία, μετατρέπουν το Πατριαρχείο σε μηχανισμό υβριδικού πολέμου. Ο Κύριλλος, έχοντας ήδη ευλογήσει τη σφαγή ομοδόξων στην Ουκρανία, φαίνεται πλέον να θυσιάζει κάθε έννοια ορθόδοξης ηθικής στον βωμό του στρατηγικού άξονα Μόσχας-Τεχεράνης, αδιαφορώντας για το ιστορικό ρήγμα που προκαλεί στην παγκόσμια Χριστιανοσύνη.
